Natuurfotografie FotoAnna

WELKOM

Leuk dat je even langskomt op mijn fotoblog.
Het is een weblog hoofdzakelijk over van alles wat er in mijn tuin en omgeving
groeit... bloeit... vliegt... leeft... sterft... enz.
Soms met een beschrijving of dan weer met een gedicht...
Kijk gerust eens rond...
Ik wens je veel kijk en lees plezier toe...


Lieve groetjes van Anna

Eendenbroedkorfen / eendentuiten

Eendenbroedkorfen

Eendenbroedkorfen worden gevlochten van wilgentenen. Een eendenbroedkorf is een
holletje/schuilplaats voor de eend om daar (in het voorjaar) haar eieren onopvallend te
leggen en uit te broeden. Je kunt hem ook in een boom leggen bij de water/slootkant
of op een paar steunen vlak boven het slootwater plaatsen. Natuurlijk is hij ook leuk
gewoon als decoratie in de tuin.

Wilgentenen zijn waterloten (de wildgroei) van wilgen, die worden gebruikt voor het
vlechten van manden en dergelijke. Dit ontstaat vaak als er aan de boom gesnoeid
wordt. Als een wilg wordt geknot, dat wil zeggen wordt afgezaagd, gaan er op het
snijvlak lange, rechte scheuten groeien. Deze zijn vanwege hun lengte en
soepelheid uitermate geschikt voor het maken van vlechtwerk.


NU HET VLECHTEN VAN EEN EENDENBROEDKORF:

Nu nog even afwerken...

en klaar is KEES !!

Foto's en Tekst:
© FotoAnna '10

Knobbelzwaan - Cygnus olor

Jonge Knobbelzwanen

De knobbelzwaan is een zwaan die we in Nederland het hele jaar door kunnen vinden.
De meeste Knobbelzwanen zijn afstammelingen van exemplaren die vroeger zijn ontsnapt,
toen ze veel gehouden werden om hun vlees en dons. Wanneer ze vliegen, maken ze met
de vleugels een karakteristiek fluitend geluid. Je herkent knobbelzwanen aan de oranjerode
snavel met aan de basis een zwarte knobbel. Kleine en wilde zwanen, die alleen in de winter
in Nederland te vinden zijn, hebben een gele snavel en missen de knobbel. In mei worden
meestal de eerste jonge knobbelzwanen weer gezien.


De knobbelzwaan is dus wel een inheemse soort maar de vogels die nu in Nederland voor-
komen hebben allemaal tamme voorouders. In Nederland kan men twee vormen van de
Knobbelzwaan tegenkomen. Dit zijn de gewone Nederlandse knobbelzwaan maar ook komt
hier de Poolse vorm voor. De Poolse vorm is goed van de inheemse vorm te onderscheiden
door de pootkleur. Let er maar eens op. Met name in de winter maar ook wel in de zomer
kun je knobbelzwanen met grijze poten tegenkomen. Dit is de Poolse vorm. De inheemse
knobbelzwaan heeft zwarte poten. Als de vogels jongen hebben in het voorjaar zie je soms
witte en grijze jongen bij een zwanen paartje. Hier kun je aan zien dat een van de ouder
vogels van Poolse herkomst is.


Bron: Internet
Foto: © FotoAnna

Blauwe reiger - Ardea cinerea

Reiger

Smalle stille vogel
gebogen aan de waterkant
de winter kaatst grijs uit je ogen
eb en vloed schuiven fluisterend
door eindeloze kreken
een broze riethalm breekt
vogel die half luisterend
naar 't woelen van een verre vis
en halfbevroren van gemis
de snavel in de veren steekt.


Gedicht: Hans Warren
Foto: © FotoAnna

Rozen - Rosa

Dame van ijs...

Dame van ijs
Bevroren in de tijd
Gevangen in de schrale wind van het noorden
Is er geluk in je hart?
Voel je de liefde of voel je alleen kou?
Wat is er nodig om je te ontdooien?

Dame van ijs
Als de zon opkomt
En haar warmte in je lichaam verspreidt
Is het genoeg om de kou te verdrijven?
Zullen je benen terug vrij komen zodat je kan ontsnappen
Uit de kilte van het alledaagse?
Of is de betovering te sterk?

Dame van ijs
Laat mij een druppel warm water zijn
Als ik doorheen je boezem glijd
En mij nestel op je hart
Misschien niet warm genoeg om je te ontdooien
Misschien niet zuiver genoeg om je te bevrijden
Maar met dat heel klein beetje liefde
Dat net voldoende is
Om een fonkelend ijskristal te vormen op je hart
En daar in schoonheid te blijven
Voor eeuwig en altijd…

Gedicht: Frank Deceunynck
Foto's © FotoAnna

Voetblad - Darmera peltata

Witte droom

De nacht vermoeit de wolken
Het maanlicht weegt zwaar
Enkel de sterren fonkelen hun enthousiasme
In het duister van de nacht

De wind wil nog wat waaien
Maar de lucht is veel te koud
Te moe om te bewegen
Legt hij zich neer

De regen gaat ook slapen
Kruipt vermoeid onder de wol
Maar te moe om vast te houden
Slaapwandelen enkele druppeltjes naar beneden

Het maanlicht kristalliseert het water
Tot zilveren glinsteringen in de kou
De aarde trekt het donzig wit deken over zich heen
Alles zakt weg in een witte droom

Gedicht: Zeesce
Foto's: © FotoAnna

Rivier de 'Lek'

Mijn rivier

Rivier
van gevoelens
stroomt
door me heen.
Elke waterdruppel
een eigen gedachte.
Zittend
aan de oever
van de rivier
laat ik ze komen
en gaan.
Boosheid,
verdriet,
vreugde
en geluk.
Soms het gevoel
dat ik zal verdrinken
in die poel,
als boosheid
en verdriet blijven
bovendrijven.
Ik zit aan de oever
en duik,
diep,
dompel onder.
Genezende kracht
van zacht stromende
waterdruppels
voelt heerlijk,
als schoongespoeld,
Héél bijzonder.


Gedicht: Anneke Bakker
Foto: © FotoAnna

Berk - Betula

De Berkenboom

De berk is een mysterieuze boom. Hij is de boom van het noorden en speelt in tal van sagen en mythen een rol. Geen
boom is zo winterhard als de berk die zelfs ten noorden van de poolcirkel groeit. Ondanks zijn sierlijke uiterlijk is hij toch
één van de taaiste bomen die met harde winden meebuigt. In het noorden van Scandinavië en Rusland vindt men oude
berkenbossen, die men oerbossen zou kunnen noemen. Op de ruige toendra's komen ook struikvormen voor.

De berk is de heilige boom van de Siberische volkeren. De geest van de berk is een rijpe vrouw die af en toe vanuit de
wortels verschijnt. Als een mens van haar melk gedronken heeft, vertienvoudigt hij zijn kracht. Bij de Finnen zit de wereld-
geest als adelaar op de berk. Voor der Germanen was de berk de boom der wijsheid. Zij kenden aan bladeren, twijgen en
sap magische en geneeskrachtige eigenschappen toe. Zij geloofden dat berken de aardse behuizing vormden van de
godin Freya. Bij de Kelten is de berk gewijd aan Bergha of Bridged, godin van dichtkunst, waarzeggen, geneeskunst en
smeedwerk. De heilige Bridged van Kildare was godin van wedergeboorte,  vuur en vegetatie. Op 1 februari wordt in
Ierland nog steeds het feest van de Heilige Bridged gevierd. De Keltische Druïden gebruikten
berkentwijgen bij inwijdingsrituelen.

Berkenblad dient ook als verfmiddel voor wol. Door onder een wigvormige insnijding in de stam aan de zuidwestkantkant
een blikje te bevestigen, kan berkensap getapt worden. Berkensap smaakt zoet en kan puur gedronken worden. Het helpt
bij lusteloosheid en voorjaarsmoeheid. Het kan ook als alternatief voor honing en suiker gebruikt worden. Men kan er ook
wijn van maken. Berkensap wordt ook gebruikt bij de bereiding van zalven, shampoos en haarwater die huid en haar
moeten verjongen. Ook zou berkensap aan een mens nieuw elan geven. Berkenbladeren die in het voorjaar geplukt
worden bevatten naast harszuur en kalizout ook saponine. Saponine is een stof die genezend werkt bij reuma, blaas- en
nieraandoeningen. Berkenbladthee werkt vochtafdrijvend.

Bron: div.Internet
Foto's: © FotoAnna

Bergeend - Tadorna tadorna

Bergeend

Tadorna tadorna

De bergeend is een grote eend, maar duidelijk kleiner dan een gans. Het verenkleed is
bont gekleurd en bij het mannetje en het vrouwtje identiek. Het mannetje is van het
vrouwtje te onderscheiden door een knobbel op de snavel.

Het voedsel van de bergeend bestaat voornamelijk uit kleine, ongewervelde dieren, zoals
slakken, wormen, schelpdieren, kleine kreeftachtigen en insecten. Door met de poten
trappende bewegingen te maken in ondiep water, jaagt de bergeend prooien.

De bergeend is een echte holenbroeder en bouwt het nest vaak in een verlaten konijnehol
in de duinen. Daarnaast bouwt de vogel ook nesten rondom menselijke bouwwerken zoals
dammen en schuren. De bergeend komt overal langs de kust van Europa voor en trekt in
de winter gedeeltelijk naar het zuiden. De Nederlandse populatie trekt in de winter
gedeeltelijk weg, maar wordt tegelijkertijd aangevuld met exemplaren uit het
noorden, zodat het gehele jaar door bergeenden te zien zijn.

Bron: Vogelvisie
Foto's © FotoAnna '10

Wilde Ganzen

Roep der wilde ganzen

Geen mens hoeft zich niet
voor immer in goedheid te hullen
laat staan op zijn knieën te lopen
honderden mijlen door een woestijn
laat slechts je lichaam
als een zacht dier
liefhebben waar het van houdt.

Vertel mij over jouw wanhoop
en ik deel het mijne
ondertussen is de wereld
doordraaiende
alsook de zon en
heldere druppels van regen
zij bewegen zich voort
over het landschap
prairies en diepe bomen
de bergen en rivieren.

Wilde ganzen keren terug naar hun
geboorteland
waar je ook zou zijn
en wie je ook bent
en hoe alleen je zal zijn
de wereld offert zich op aan jouw verbeelding
roept je
net zoals de wilde ganzen
verheugd en opgewonden
steeds weer in herhalingen vervallende
in alles wat je bekend is.

Gedicht: Marousia
Foto's: © FotoAnna '10

Rüppells gier

Rüppells gier

Gyps rueppellii

De Rüppells gier is vernoemd naar de negentiende-eeuwse Duitse ontdekker Eduard Rüppell. De
gier behoort tot de familie van de havikachtigen. De Rüppells gier komt voor in open sub-sahara
gebieden in Afrika.

Een opvallend kenmerk van gieren is de kale kop en nek. De Rüppells gier heeft onderaan de nek
een witte bontkraag. Het dier kan een spanwijdte tot 2,4 meter halen en heeft een grootte van
ongeveer één meter hoog.

Bron: Internet
Foto's: © FotoAnna '10